Bewoners van Villa de Zwette kunnen mij urenlang boeien met hun verhalen. Soms wijst iemand met een vingertje naar mij. Dan weet ik genoeg. Ik ga ernaast zitten en langzaam komen de verhalen los. Over vroeger. Over de tijd van toen. Over hoe het leven ging. Herinneringen ophalen in Villa de Zwette.
“Ja joh, dat deden we allemaal gewoon”, hoor ik dan. “Dat maakte ons niets uit. Het was leuk en we gingen ervoor.” En terwijl iemand vertelt, zie ik het gezicht veranderen. Ogen beginnen te stralen. De herinnering is ineens weer heel dichtbij.
Alsof het gisteren was
Zo vertelde een bewoner hoe hij zijn vrouw ten huwelijk had gevraagd. Hij wist nog precies waar hij stond en waar zijn toekomstige vrouw op dat moment was. Zo helder vertelde hij erover, dat ik het helemaal voor me kon zien.
Ook vakanties komen voorbij. Hoe er vroeger met de kinderen werd gereisd en hoe anders dat toen ging. Sommige bewoners hebben veel van de wereld gezien. Bijvoorbeeld doordat hun partner voor het werk naar het buitenland werd uitgezonden.
Dat betekende wonen in verschillende landen, steeds voor een bepaalde tijd. Ergens aankomen, een leven opbouwen en daarna weer verhuizen. Altijd weten dat een volgend vertrek eraan kwam. Nauwelijks de tijd krijgen om zich ergens echt aan te hechten.
Wat een verhalen dragen mensen toch met zich mee.
Van een glimlach naar verdriet
Ik vind het bijzonder dat bewoners deze herinneringen met mij willen delen. Ze vertellen erover met zoveel vuur, alsof het gisteren nog gebeurde. Maar soms verandert de sfeer ineens. Dan dringt ook het heden zich weer op:
“Waarom kan ik dat nu niet meer?”
“Waarom ben ik niet meer zoals toen?”
“Waar is iedereen van vroeger gebleven?”
“Was het nog maar toen.”
De ontspanning maakt dan plaats voor onrust of verdriet. De emoties liggen soms heel dicht bij elkaar.
Even terug naar toen
Op zo’n moment probeer ik samen de stap te maken van toen naar nu. Ik vertel hoe mooi ik het vind dat we deze herinneringen mogen delen. Dat iemand mij meeneemt in zijn of haar leven en mij laat zien wie hij of zij altijd is geweest. Soms zitten we hand in hand. Lekker dicht bij elkaar. Soms met tranen in onze ogen.
Samen beleven we de tijd van toen opnieuw. Voor mij zijn dat gouden momenten. Niet omdat het verdriet er niet mag zijn, maar omdat er in dat verdriet ook zoveel liefde, trots en herkenning zit.
Weer landen in vandaag
Daarna proberen we de dag van vandaag er weer voorzichtig bij te pakken. Soms gaat dat gemakkelijk. Soms zie ik iemand nog even teruggaan in de tijd. En dat is ook goed. Dan genieten we samen nog wat na van het verhaal. Van de herinnering. Van het moment dat we even mochten delen.
Herinneringen ophalen in Villa de Zwette is meer dan praten over vroeger. Het helpt ons om bewoners beter te leren kennen. Om te begrijpen waar iemand vandaan komt, wat belangrijk is geweest en wie iemand nog altijd is.
Wonen in Villa de Zwette
Wilt u meer weten over wonen in Villa de Zwette of zelf eens een kijkje nemen? U bent van harte welkom om een afspraak te maken. We laten u graag ons woonhuis zien en vertellen meer over onze manier van wonen, leven en zorgen.
Vraag een persoonlijke rondleiding aan