Wanneer is het te vroeg? En wanneer wacht je te lang? Het zijn vragen waar veel families mee worstelen wanneer verhuizen naar woonzorg ter sprake komt. Je wil niemand iets opleggen en de wens van je naaste respecteren. Tegelijkertijd zie je dat thuis wonen eigenlijk niet meer gaat. Zo begon ook het verhaal van deze familie. De zorgen groeiden, de afstand maakte het extra zwaar. Onlangs verhuisde hun naaste naar Huize Roosdael in Roosendaal, een woonhuis van Bloezem Woonzorg. Een moeilijke overweging en spannende stap, maar ook een die hen veel bracht. In dit verhaal lees je hoe die overgang verliep en wat het betekende voor zowel de bewoner als de familie.
Dit verhaal is gebaseerd op een gesprek met een familie van Huize Roosdael. Uit privacyoverwegingen is de naam van de familie niet vermeld. De vrouw op de foto is niet de persoon uit dit verhaal.
Wanneer thuis niet meer veilig voelt
Zoals vaak het geval is, ging ook bij deze familie het zelfstandig thuis wonen geleidelijk achteruit. Hun naaste woonde alleen, maar het kostte hun familielid steeds meer moeite om goed voor zichzelf te zorgen. “Boodschappen doen en eten warm maken lukte op het laatst niet meer. Er raakten sleutels kwijt.” Als mantelzorgers deden ze wat ze konden, maar de afstand maakte het zwaar. “We moesten steeds 100 kilometer rijden, met veel files en weer terug.”
“Wij probeerden haar zo goed mogelijk te helpen,” vertelt de familie. “Ze wilde geen thuiszorg of alarmering. En ze was steeds meer op zichzelf.” Op een gegeven moment werd duidelijk dat er dagelijks iemand langs moest komen. Ook de casemanager stimuleerde de familie om een volgende stap te zetten. “Na een periode van flinke verwardheid leek het veiliger om een geschikte woonplek te vinden, liefst dichter bij ons.”
Op zoek naar een plek met vrijheid en zorg dichtbij
De familie had al voor ogen hoe de toekomstige woonplek er ongeveer uit moest zien. “Wij zochten een woonlocatie met de nodige vrijheid. Waar ze zo zelfstandig mogelijk kan wonen in een eigen appartement met haar eigen meubilair. En waar toch zorg nabij is, de maaltijden goed verzorgd zijn en activiteiten aangeboden worden.”
Via andere familieleden hoorden ze positieve verhalen over Huize Roosdael. Ze maakten een afspraak voor een oriënterend gesprek. “We kregen een goede indruk van de werkwijze en visie. En er was ook keuze in appartementen.” Bij een volgend bezoek namen ze hun naaste mee om te kijken, met een onverwachte reactie tot gevolg.
“Doorslaggevend was haar spontane, optimistische reactie toen ze voor het eerst Huize Roosdael binnenkwam. Ze wilde zich meteen laten inschrijven.” De familie had zich op weerstand voorbereid, maar die bleef uit. “Ook tijdens de wachtperiode bleef ze optimistisch en geïnteresseerd.”
Van wachtlijst naar een nieuw thuis
De aanloop naar de verhuizing verliep soepel. “De coördinerend verpleegkundige gaf goede voorlichting. We konden altijd terecht met vragen en er werd moeite gedaan om alles zo goed en persoonlijk mogelijk te regelen.” Toen bleek dat de wachttijd bij hun naaste onduidelijkheid veroorzaakte, kon de inhuizing zelfs vervroegd worden.
En toen was het moment opeens daar. Een best intense verhuisdag volgde. “Het was een soort rollercoaster,” zegt de familie. Maar aan het eind van de middag bleek al het harde werk niet voor niets. “Het appartement was volledig naar haar zin ingericht. We waren allen verrast en blij met het resultaat.”
Thuis tussen haar eigen spullen
De eerste periode bracht opluchting. Het gekozen appartement voelde meteen goed, zowel voor haarzelf als voor de familie. “Ze voelde zich snel op haar gemak tussen haar eigen spullen. De goede catering gaf een gevoel van luxe en haar eigen kamersleutel benadrukte wat voor haar zo belangrijk is: zelfstandigheid.”
Wie ze is en wat ze nog zelf kan en wil blijven doen, wordt bij Huize Roosdael serieus genomen. “Met haar wens om zelfstandig te blijven bij de verzorging wordt goed rekening gehouden.” De Eerst Verantwoordelijke Verzorgende (EVV’er) heeft kennisgemaakt met de familie en er is regelmatig contact met de activiteitenbegeleiding.
Meer ruimte voor wat echt telt
Voor de familie veranderde er veel. “De kortere afstand is een verademing. En ook de zekerheid dat ze drie keer per dag eet, geeft rust.” Ook het loslaten van een constante zorg geeft lucht. “Als familielid ben je nog steeds even begaan, maar niet meer compleet verantwoordelijk als er toch iets misgaat. Er is professionele hulp dichtbij. Dat geeft vertrouwen.”
De familie kan weer gewoon op bezoek. Minder zorgen, meer samen zijn. “We hebben nu bijna elke dag tijd om samen iets te doen, zoals wandelen of theedrinken. Dat versterkt de band.”
Een keuze die je het liefst samen maakt
De familie wil graag iets meegeven aan anderen die voor dezelfde keuze staan. “Als mantelzorger twijfel je of het niet te vroeg is om tot verhuizing over te gaan.” Maar ze hebben ook gezien wat er gebeurt als het te lang duurt. “Het is bijzonder fijn als iemand zelf kan meebeslissen bij het kiezen van een zorgwoning. Soms wordt hiermee lang gewacht en ontstaat er een acute situatie waarbij een keuze niet meer mogelijk is.”
Denk je dat wonen bij Huize Roosdael ook iets is voor iemand in jouw omgeving? Vraag een persoonlijke rondleiding aan en ervaar het zelf of informeer naar de mogelijkheden.
